15 jaar mijn eigen praktijk – en 25 jaar geleden begon het allemaal ---

Deze maand (September 2026) heb ik 15 jaar mijn eigen praktijk als kaartlegster, medium en spiritueel coach.
Maar eigenlijk begon mijn reis al veel eerder… inmiddels ruim 25 jaar geleden. 

Het begin

Zo’n 25 jaar geleden liep ik rond op een spirituele beurs. Ik was op dat moment een beetje zoekende. Ik had vragen, was op zoek naar antwoorden en vooral naar nieuwe inzichten. Ik was ook op zoek naar de juiste persoon die mij misschien kon helpen om bepaalde dingen beter te begrijpen.
Totdat er ineens een medium naar mij toe kwam en vroeg: “Kan je even met me meekomen?”
Ik had toen natuurlijk nog geen idee dat deze ontmoeting mijn leven zou veranderen.
Ik vertelde haar dat ik nog even aan het rondkijken was en aan het bedenken was waar ik wilde zitten.
Maar ze zei:|"Ik ga je geen reading geven. Ik wil je alleen iets zeggen.”
Ze keek me aan en zei:“Koop de Lenormandkaarten en ga ermee aan de slag. . En ik voorspel je dat je binnen vier jaar een topkaartlegster gaat worden.”
Ik weet nog dat ik dacht Oh ok..
Kaarten laten  leggen vond ik altijd al interessant, maar eerlijk gezegd had ik er op dat moment helemaal niet aan gedacht om dit zelf te gaan doen.
Die mevrouw zei: “Doe het maar. Het zal je leven verrijken.” Die woorden raakten me.
Er gebeurde iets vanbinnen. Moeilijk uit te leggen, maar ik voelde dat ik hier iets mee moest.
We hebben nog even gepraat en daarna ben ik de Lenormandkaarten gaan kopen.

Mijn eerste kennismaking met de  kaarten
Toen ik thuiskwam, ben ik er meteen mee begonnen.
En vanaf het eerste moment voelde ik: dit zijn de kaarten waar ik mij goed bij voel.
Ik begon de kaarten zelf te ontdekken. Ik wilde alles weten. Iedere kaart, iedere combinatie, iedere betekenis.
Uren kon ik ermee bezig zijn. Hoe meer ik ontdekte, hoe meer ik voelde dat hier iets voor mij lag. Niet alleen in het leren leggen van de kaarten, maar ook in wat het mij bracht.De kaarten werden een manier om te kijken, te voelen en inzichten te krijgen. En langzaam groeide er iets wat ik toen nog niet helemaal kon overzien.

Mijn eerste kaartlegging

Na heel veel oefenen kwam dan eindelijk het moment…Ik was klaar voor het echie. Mijn allereerste echte kaartlegging.Na heel veel oefenen kwam dan eindelijk het moment Mijn allereerste echte kaartlegging.
En eerlijk? Ik vond het ontzettend spannend. Want wat als het niet klopt? Wat als ik het verkeerd zie? Wat als ik niet goed overkom?
Wat als…? Er gingen op dat moment zoveel gedachten door mijn hoofd.
Tot ik mezelf letterlijk toesprak:
Hou daarmee op, Aniet. Je kan het. Je hebt niet voor niets die mooie gave gekregen.En dus deed ik het.
Omdat ik toen nog mijn reguliere werk had, besloot ik eerst op een spirituele lijn te gaan werken. Ik meldde mij aan en moest een soort screening doen.
Ik kwam erdoorheen. En toen was het zover…
Ik logde voor het eerst in en kon bijna niet wachten tot mijn eerste beller zich zou melden.Ik weet het nog zo goed.
Een vrouw belde omdat ze voor een aantal keuzes stond rondom haar werk. Terwijl ik de kaarten legde, kwamen er inzichten naar voren die zij zelf nog niet had gezien.Ik mocht haar net even anders laten kijken.Net dat stukje inzicht geven waar ze behoefte aan had. Ze was ontzettend blij.
En het bijzondere?
Deze vrouw belt mij nog steeds. Alleen inmiddels via videobellen.

Dat eerste gesprek heeft iets in mij wakker gemaakt

Vanaf dat moment wist ik: Dit is wat ik wil doen. Mensen inzichten geven. Een spiegel zijn.
Helpen om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken .En soms net dat zetje geven waardoor iemand weer verder kan.
Daarna heb ik ook heel wat huiskameravonden mogen geven. Wat was dat leuk! De gezelligheid, de gesprekken, de energie en vooral de bijzondere momenten waarop iemand ineens iets herkende in de kaarten.

En toen gebeurde er iets wat op dat moment helemaal niet leuk voelde.
Mijn reguliere werk wat ik toen had kwam door een faillissement tot een einde. 

Maar als ik er nu op terugkijk, denk ik steeds vaker: Misschien was dit helemaal geen toeval.Misschien was dit een teken.

Een deur die dichtging, zodat er een andere deur open kon. Een kans om eindelijk ruimte te maken voor datgene waarvan mijn hart eigenlijk al wist dat het bij mij hoorde.
Soms zie je pas achteraf waarom iets moest gebeuren.
En misschien was het faillissement wel het duwtje dat ik nodig had om volledig te gaan vertrouwen op mijn gave.
Mijn eerste kaartlegging was misschien maar één gesprek…
Maar voor mij was het het begin van een heel bijzondere reis.

In die tijd leerde ik ook de liefde van mijn leven kennen. Mijn tweelingziel. 

Ik vertelde hem wat ik deed en ik voelde gelijk Deze man gelooft in mij
Zo nuchter als hij is, zag hij iets in mij wat ik zelf op dat moment misschien nog niet volledig kon zien.
Hij geloofde in mij
In mijn kracht
In mijn kwaliteiten
In mijn dromen
Want kiezen voor jezelf betekent soms ook dat je afscheid moet nemen van zekerheden. Dat je het oude durft los te laten, zonder precies te weten wat ervoor in de plaats komt. Het enige wat ik kon doen, was vertrouwen  Door de enorme steun van mij man kreeg ik het vertrouwen.

Soms komt er een moment in je leven waarop je niet meer kunt blijven vasthouden aan wat veilig en vertrouwd voelt.
Dat moment kwam voor mij toen mijn reguliere werk stopte.
Via het UWV kreeg ik de kans om volledig voor mezelf te beginnen. Mijn werkcoach van toen geloofde in mijn plan en stond er volledig achter.
En toch… Was er dat stemmetje in mijn hoofd. Kan dit echt? Ga ik hiervan leven? Is dit niet te zweverig? 
Na een jaar kwam het moment waarop ik een keuze moest maken. Doorgaan met mijn eigen bedrijf…of teruggaan naar de zekerheid van een reguliere baan. Pfff… dat was een behoorlijke beslissing.
Op het moment dat ik mijn beslissing moest nemen zei mijn man :“Aniet, ga je dromen volgen. Ik sta achter je.”

Die woorden…zo mooi 
Hij sprak ze uit met zoveel liefde en overtuiging dat ik de warmte door mijn hele lichaam voelde.
Alsof mijn hart eindelijk hoorde wat het al die tijd had geweten.
Mede dankzij mijn man koos ik voor mijn droom. Voor het pad dat voor mij bedoeld was.
En kijk waar ik nu sta.
Ik ben enorm gegroeid.
En nee… het is niet altijd makkelijk geweest. Er zijn momenten van twijfel geweest, onzekerheid en tranen.
Maar iedere keer opnieuw ontdekte ik dat er zoveel meer mogelijk is wanneer je jezelf durft te vertrouwen.

Mijn man,,,mijn steun en toeverlaat
En mijn man...Die staat nog steeds naast me.
De man die mij, juist op een moment dat ik het zelf spannend vond, zei dat ik mijn dromen moest volgen.
Daar ben ik hem nog iedere dag dankbaar voor.
Want soms heb je niet iemand nodig die je vertelt wat je moet doen.
Soms heb je iemand nodig die naar je kijkt en zegt:
“Ik geloof in jou. Ga maar. Ik vang je op.”
En misschien is dat wel één van de mooiste vormen van liefde die er bestaat.

Als ik terugkijk op de afgelopen jaren, besef ik pas hoeveel ik eigenlijk heb gedaan…
Toen ik op een gegeven moment volledig voor mezelf ging werken, wist ik natuurlijk niet waar dat avontuur me zou brengen.
Eerlijk gezegd vond ik het soms ook best spannend. Ik had dromen en ideeën, maar natuurlijk ook twijfels. Doe ik het wel goed? Kan ik dit echt? Waar gaat dit allemaal naartoe?
Toch voelde ik diep vanbinnen dat ik mijn eigen weg moest volgen. Ik besloot te vertrouwen op mijn gevoel, ook op de momenten dat ik het zelf even niet wist.
En als ik nu terugkijk, kan ik soms bijna niet geloven hoeveel mooie dingen er op mijn pad zijn gekomen.

Neem je even mee in alles wat ik de afgelopen jaren heb mogen doen.

❤️ Zoveel mooie readings mogen geven aan lieve en mooie mensen

❤️Gezellige huiskameravonden gegeven 

❤️Samen met mijn man en een goede vriend organiseerde ik prachtige beurzen.

❤️Ik ging werken voor Dit is mijn Toekomst, waar ik wekelijks op televisie te zien was.

❤️Ik schreef voor verschillende bladen.

❤️Ik mocht verschillende BN’ers adviseren.

❤️Ik ontving mensen uit het buitenland en werd uitgenodigd in Barcelona, Duitsland en Luxemburg.

❤️Ik heb in de loop der jaren ook ontzettend veel mooie readings mogen geven. Aan heel veel verschillende mensen, waaronder ook BN’ers. Voor mij is en blijft ieder mens uniek. Het maakt voor mij niet uit wie er tegenover me zit. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen gevoel en zijn eigen weg. Juist die persoonlijke ontmoetingen hebben voor mij altijd zoveel betekenis gehad.

❤️In 2022 werd ik zelfs tweede voor Medium van het Jaar, een verkiezing van het blad ParaVisie. Dat was voor mij een heel bijzonder moment en een mooie erkenning voor het werk dat ik met zoveel liefde doe.

❤️ Zo heb ik Peter van der Hurk een reading mogen geven. Peter was voor mij een hele bijzondere man. Helaas is hij inmiddels overleden.
Ik herinner me hem als iemand die heel direct kon zijn, maar tegelijkertijd ontzettend puur. Voor mij was hij de beste paragnost. Dat ik hem een reading heb mogen geven, is dan ook een hele mooie herinnering die ik altijd bij me zal dragen.

❤️Ik gaf workshops over HSP en sinds kort ook over de wet van aantrekking.
❤️Ik schreef boeken over HSP en de wet van aantrekking.
❤️Ik ontwikkelde een cursus kaartleggen en maakte daarvoor mijn eigen leerkaarten.
❤️Ik maakte persoonlijke profielen voor ouders met een hoogsensitief kind.

En dan zijn er ook van die momenten waarvan je denkt: hoe bijzonder is dit eigenlijk?
Zo was ik pas nog te zien in de realitysoap van de familie Bauer.
Als iemand mij jaren geleden had verteld dat ik ooit op televisie zou komen, voor bladen zou schrijven, BN’ers zou adviseren, zoveel mooie readings zou mogen geven, een reading aan Peter van der Hurk zou geven, tweede zou worden voor Medium van het Jaar én zelfs in de realitysoap van de familie Bauer te zien zou zijn, had ik diegene waarschijnlijk aangekeken en gedacht: hoe dan?
Want ik had dit allemaal nooit kunnen voorspellen. (Knipoog)
En juist daarom raakt het me zo wanneer ik erop terugkijk.

Achter al die mooie ervaringen zitten ook momenten van zoeken, twijfelen, vallen en weer opstaan.

Momenten waarop ik mezelf afvroeg of ik wel op de goede weg zat. Momenten waarop ik onzeker was en niet wist wat de volgende stap zou zijn.
Maar iedere keer kwam er weer iets in mij naar boven dat zei: ga door, vertrouw op jezelf. Luister naar de woorden van je man.
En ondertussen bleef ik mezelf ontwikkelen.
Steeds kwamen er nieuwe ideeën. Nieuwe inzichten.en nieuwe mogelijkheden.
En steeds breidde ik mijn diensten verder uit.
Soms stond ik daar zelf niet eens bij stil. Ik was alweer bezig met het volgende, alweer aan het creëren, alweer aan het leren.

Als ik heel eerlijk ben, gaat het voor mij niet alleen om wat ik allemaal heb gedaan.
Het gaat vooral om wat er onderweg is gebeurd.
De mensen die ik heb mogen ontmoeten.
De verhalen die met mij zijn gedeeld.

De readings waarin mensen zich kwetsbaar opstelden en mij een stukje van hun leven toevertrouwden.
De mensen die ik misschien net dat stukje verder heb kunnen helpen.
De bijzondere plekken waar ik mocht komen.
De kansen die soms totaal onverwacht op mijn pad kwamen.

En de mensen die een blijvende indruk op mij hebben gemaakt.
Sommige ontmoetingen duren misschien maar kort, maar blijven je voor altijd bij.
En misschien nog wel het mooiste… is dat ik dit allemaal heb opgebouwd door steeds weer te luisteren naar mijn gevoel en mijn eigen weg te volgen.
Niet altijd wetend waar die weg naartoe zou leiden.
Maar wel iedere keer weer de moed vinden om die volgende stap te zetten.
En daar ben ik misschien nog wel het meest trots op.
Niet omdat alles altijd makkelijk is geweest, maar omdat ik mezelf steeds weer heb hervonden. Omdat ik  ben blijven geloven in wat ik voelde.

Als ik nu achterom kijk, voel ik vooral dankbaarheid.
Dankbaar voor alle kansen.
Dankbaar voor alle mensen.
Dankbaar voor alles wat ik heb geleerd.
Dankbaar voor de bijzondere ontmoetingen.
Dankbaar voor de momenten die ik nooit had kunnen bedenken.
Maar ook dankbaar voor mezelf… dat ik steeds weer ben blijven geloven in wat voor mij goed voelde.
Want soms zijn we zo bezig met wat er nog moet komen, dat we vergeten even stil te staan bij alles wat we al hebben bereikt.

Ik kijk terug en denk:
Wauw… wat heb ik eigenlijk veel gedaan.
Wat heb ik veel mogen beleven.
Wat heb ik veel overwonnen.
En wat ben ik gegroeid. ❤️
En misschien mag ik daar ook gewoon even trots op zijn.

Dit is mijn verhaal
Met alle mooie momenten, maar ook met alle twijfels die erbij hoorden.
En als ik één ding heb geleerd, is het wel dat je soms niet hoeft te weten waar je uitkomt. Je hoeft alleen maar te durven vertrouwen op de volgende stap.
En weet je,,,  dit is  nog maar een deel van mijn verhaal…
Want wie weet wat er nog allemaal op mijn pad komt